Afzuigen lul homo pjes

afzuigen lul homo pjes

.

Gratis films grote kut beffen



afzuigen lul homo pjes

.


Dat lullige zoontje van Heeresma is geboren als oud wijf. Afkomst is geen garan tie. Het garandeert niets wie je vader is. Ik heb een revolver.

Schiet je dwars mee door een motorblok. Gekocht op een brocante markt, ergens in de Nièvre. Er zijn moorden mee gepleegd door de plaatselijke maffia, daarom was het zo goedkoop.

Het is een besmet wapen. Ik heb een doos met patronen via horeca eigenaar Serge geregeld, die kan alles regelen. Als iemand bijdehand is…wil je iemand zijn banden lek laten steken, bel Serge! Een auto in de puin rijden? Je kopkleppen naar de kloten? Dat voelt goed als ik die revolver in mijn hand heb en de loop tegen mijn slaap druk. De dood in je hand. Tien centimeter verschil tussen leven en dood. De trekker als sleutel op de deur van de eeuw ig heid.

Er is weinig voor nodig. Ik heb daar een verhaal over ge schreven; Triggerhappy. Zelfmoord is een daad van belang en moed. Hij zegt op die manier van de posthume werkverschaffing te zijn. Hij pauzeert even en steekt met een bestudeerd gebaar een Lucky Strike op. Hij rookt meestal Gol den Fiction of het bovengenoemde merk, dat zou geluk brengen. Een Amsterdamse kunstenaar die later aan de drank is geraakt en in een atelier in oud west vegeteert heeft hem dat aangeraden.

Nee, Caballero of Winnersjek is goed voor ex-Leidsepleinmeisjes zoals de donkerharige Catharina die al een kwart eeuw op een flatje woont, een betonnen zelfmoorddoos, van dat soort los gesla gen, belegen meisjes die alles neukten wat los en vast zat heeft hij na zijn zoveelste gonorrhoe van de blonde Vonne al lang zijn bekomst van. Als hij stond te pissen uit zijn zieke pisbuis leek het alsof er een scheermes doorheen gleed, dat voelde niet echt goed.

Hij vreest dat hij de ziekte —het loon van de zonde- ook heeft door gegeven aan zijn Nijmeegse vriendin Maaike, die voor fysiothera peute studeerde en aan Aletta die zeven jaar jonger is en Frans ging studeren in Utrecht. Zijn huis arts, de krullenbol Peter Flenzenstanser die in Haarlem op een flat aan de Orionweg woonde heeft hem meerder malen gewaarschuwd; nog één keer en je bent resistent tegen alle antibiotica die op de markt zijn, dan laat je maar je lul er af halen of zoek je een andere dokter en blijf je stinkende etter lekken tot je een ons weegt, zoals die schilder Breitner, dan zak je op een gegeven moment vanzelf door je hoeven of in elkaar achter je ezel om aan een hartinfarct te overlijden.

Zo kun je ook beroemd worden. Eigen roem moet stinken, dus als je een geslachtsziekte hebt moet je die koesteren. Een syfillitisch loopje ontwikkelen. Ik heb een negentiende eeuwse antieke prent gezien die The Syphilittic Walk heette.

Als Wammes Waggel door het leven gaan. Meneer was nogal actief in het relatiecircuit. Ik hoorde dat van Misja Mintjes. De gonorrhoe variant Vietnam Rose was in Neder land al sinds de midsixties aan het terrein winnen via deserteurs uit het Amerikaanse leger en daar was geen kruid tegen gewas sen.

Je lul er af laten halen, maar dat is het kind met het badwater weg gooien! Frank maakte snel dat hij weg kwam. Zonder af te reke nen, dat was al weer een meevaller. Het gelach van de overige stamgasten herinnert hij zich maar al te goed. De donkere Hyacinth en Melissa Malloni die aan zijn tafel zaten liet hij verweesd achter om ze pas jaren later weer te zien. Ik heb het die ene keer geprobeerd, maar niet goed aangepakt.

Het zit in de familie. Mijn vader ging in na zijn tweede scheiding aan het gas, maar ook dat mislukte, zo als alles in zijn leven mis liep. Er was toen nog geen aardgas. Je hield er hooguit hoofdpijn aan over. Ik stond er bij en ik keek er naar. Hij werd zwaar kreunend en steunend afgevoerd onder het span laken, hij kon geen vin verroeren, dat vond hij als masochist nog lekker ook, daarna verbleef hij lang in de isoleercel in een dwangbuis, draaide totaal door, probeerde zijn kop tegen de muur stuk te slaan en bracht een jaar door in het gekkenhuis op de gesloten afdeling van paviljoen 3 waar de zwaarste gevallen zaten opgesloten.

Alleen kwam hij er nog gekker uit dan hij er in was gegaan. Hij was een slapjanus, die gefantaseerde verzetsverhalen ophing. Net als zijn eerst vrouw. Het zou me niet verwonderen als hij een dubbel rol had gespeeld.

Zijn leven lang was hij verslaafd aan Libri um en Valium dat hij in combinatie met liters alcohol gebruikte, dan zoop hij een liter jenever op in combinatie met een handvol Librium pjes en ging dan als een gek racen van Amsterdam naar Zand voort langs de oude weg waar allemaal zij straten op uit kwamen die voor rang hadden, maar daar trok hij zich niets van aan, met tweehonderd dertig kilo meter per uur spoot hij over de weg, dat schoot wel lekker op. Ik zat er naast en had al lang dood kunnen zijn.

Misschien was dat ook maar het beste geweest. Mijn vader had van die grote, ouderwetse stopflessen waar vroeg er zuurtjes in zaten, die waren gevuld met antidepressiva en slaapmid delen. Een kennis die medicijnen stu deerde vervalste recepten voor hem.

Als hij er flink bij zoop werd hij helemaal gek. Hij heeft nog eens geprobeerd zijn dochter aan te randen, maar eerst draaide hij de stoppen uit de zekeringen kast en ging grauwend en bulkend van geilheid als een geile beer op zoek in het donker naar zijn dochter, die aan één stuk door bleef gillen als een mager speenvarken in het pand aan de Nieuwe Spiegelstraat te Amsterdam. Nou moet je weten dat het pand via een opening in de muur van de parterre door liep in het belendende pand, dus je had allemaal onover zichtelijke nissen, hoeken en trappenhuizen waar je iemand kon op jagen als je dat een seksjuwelen kick gaf.

Hij hield van sado masochistische spelletjes en dat verklaart heel wat. Na de oorlog startten die lui allemaal S. Ze hadden foto albums met naakte jonge Jodinnen in bondage en aan martelpalen, daar geilden ze op. Dat is natuurlijk ook heel opwindend, daar valt niks op af te dingen. Heel wat Joodse klanten die het kamp hadden overleefd kwamen bij een Meesteres concentratiekampje spelen tegen betaling van driehonderd gulden per uur, die mannen en vrouwen kregen er van langs met riemen en zwepen, de vellen hing en er bij, hun billen waren rauw als een gehakte biefstuk en dan smeekten ze om nog meer te lij den, strooiden er peper en zout op, dat brandde nog extra gemeen, dat was prima business.

Zout op de wonde zuivert uit. Dat voorkomt wondroos en gangreen. Scheppen, riep hij, gaat van Au! Zij heeft mij toen ook nog een aan bod gedaan om haar full time slaaf te worden. Ik heb het gepro beerd. Ze bond me dan naakt over een dertig meter diepe put in de tuin omdat ik hoogtevrees had.

Ze zou me dat wel even afleren. Ik zie het als shocktherapie. Je loopt financieel binnen door anderen af te rossen. Wie wil dat niet? Mijn homosexuele broer Bobbie woonde gratis in de Heemsteedse groot ouderlijke villa.

Hij slikte een overdosis opiaten. Buiten westen voerden ze hem af met gillende sirenes naar het militaire hos pitaal in Overveen. Ze pompten zijn maag leeg. Daarna draaide hij de psychiatrische inrichting Voge lenzang in. Net als zijn vader dertig jaar geleden.

Bobbie was sadomasochist en homoseksjuweel. Hij vroeg mij met een windbuks kogeltjes van zilverpapier op zijn stijve, potlooddunne penis af te schieten. Ik vond dat een goed idee. Als het raak was kwam hij klaar. In de militaire dienst ben ik later daar om scherpschutter geworden, maar na een half jaar hebben ze me er uit gegooid.

Ik zag dan steeds mijn broer voor me die ik moest raken. Het werd een obsessie voor me. Sadomasochis me is onder homosexuelen een veel voorkomende hobby. Krankzinnigheid, bizarre sexuele afwijkingen, drugs gebruik en zelfmoord zit in mijn familie. Dat geeft het leven in elk geval nog een beetje fleur, anders was het maar een saaie boel. Mijn zuster is al decennia lang onder psychiatrische begeleiding maar het helpt niet. Ze glijdt steeds verder af. Je kunt ook nooit zeggen tegen iemand die in therapie ligt: Gut, meid, wat ben jij daar toch van op geknapt!

Mijn moeder is een beklagenswaardig psychiatrisch geval. Een onmoge lijk loeder. Ze zit ergens op gesloten in Nergenshuizen in een gesloten inrichting. Of was het Voorthuizen? Ik heb haar nooit gekend. Ze loopt in de mantelzorg en bij het sociaal werk. Ik was anderhalf toen ze mij weg gaf aan mijn grootouders met de woorden: Ik lijd aan writersblock zei een psychiater uit Bloemendaal. Ik noemde hem altijd Wil lempie, want die zie je overal.

Hij schuimde jaren lang elke achterafkroeg in Kennemerland af op zoek naar labiele, gekneusde, willige wijven. Vooral in Haarlem, dat is vanoudsher een incestueus kunstenaars circuit.

Iedereen doet het daar met iedereen. Willempie neukte alles wat los en vast zat. Elke losgeslagen meid pakte ie. Nou, daar barst het van in Haarlem, vraag maar aan cultuur draagsters Janny Sippekop van de kunstuitleen en die werkeloze secretaresse Elkie, die elke Haar lemse bijstands kunstenaar met een broek vol liefde genaaid hebben. Willempie heeft mijn zuster ook regelmatig een veeg gegeven. Die jankende huilebalk, noemde die psychiater haar. Toen ze dagelijks stomdronken naakt in de luxaflex ging klimmen, volgens haar oom Roel, die directeur van een BLO school was, is ze door de woningbouwvereniging na een ontruimings proce dure de flat uit gezet.

Psychiater Willempie hoorde tot een Haarlems collectief waarin psychia trische, labiele patiënten van hand tot hand gingen. Een tekenleraar deed daar ook aan mee. Ik word gek als ik niet kan schrijven. Nee, eigenlijk werd ik daar vroeger gek van.

Eerst wanhopig, dan stapelgek. Het is inherent aan het scheppingsproces. Nu word ik niet meer gek, maar ook niet minder. Die psychiater zei mij dat je zelf gek moest zijn om gekken te behandelen. Anders red je het niet. Ik kom wel eens bij de ex-vrouw van prof.

Braamsluiper in Bloemendaal in die villa aan de Tinnegieterweg 7. Nu een moddervette, uitgebluste nymfomane hoorde ik via Wim en Anneke Koster. Ik mocht haar wel, maar ze had vanaf het eerste moment een hekel aan mij, hoorde ik via via in Haarlem. Ze heeft me nog eens een keer voor lul gezet bij de Haarlemse kunstschilder Ben Perspex.

Ze zocht ex posanten voor haar galerie. Ik raadde haar Ben aan. We gingen bij hem op bezoek en toen richtten ze beiden hun agressie op mij.

Typisch Haarlem waar kleinburgerlijkheid en truttigheid de toon aan geven in artistieke kringen. Haarlem wordt omringd door gekkenhuizen, gevangenissen, afkickkli nieken, bordelen en debielen scholen.

Zondagmiddag liepen langs de Heemsteedse Dreef hele co lonnes imbecielen, begeleid door verplegers met honkbal knuppels.

Het uiterlijk van een vrouw maakt me niets uit. Mager of dik speelt geen rol. Uiterlijke schoonheid ook niet. Ik houd er wel van als ze van variatie in bed houdt. De vlees geworden perversie. Daar hield Elkie wel van. Alleen deugde haar karakter niet. Ze vertelde dat haar ex-man toen hij een praktijk als psychiater aan huis had altijd zei: Vijftig procent van de patiënten kun je naar huis sturen met een pilletje en de andere helft is zo gestoord die moet onmiddellijk worden op gesloten en nooit meer los gelaten.

Toen is hij maar in zaken gegaan en maakte een ingeslapen Amsterdamse uitgeverij groot. Hij is een absoluut genie, dat kun je van haar niet zeggen, dat toon beeld van smakeloosheid.

Eenmaal per half jaar komt een uitgerangeerde, gescheiden kunstschil der uit Amsterdam langs om haar te jakken. Hij geeft les op de academie in Den Haag. In het appartement van de auteur ruikt het alsof we in de apenkooi in Artis verkeren.

De geur van oud, ranzig zweet, gemixed met een half jaar ongewassen. Hij lijkt een door het noodlot geteisterd strip mannetje dat weg gelopen lijkt uit een strip van Crumb. Hij is net vijftig geworden en de midlife cri sis staat op zijn ge zicht gegroefd. Voortdurend monomaan mompelend, totdat plotseling uren later hem de moed ontvalt en hij stil valt alsof de duracell batterijen van een roze speelgoedkonijn zijn uitgeput.

Hij begint dan te huilen. Zijn ogen zwemmen koortsachtig van links naar rechts en doen mij aan de Belgische auteur Jef Geeraerts denken, die zich in een flaptekst de Vlaamse Jan Cremer noemde. In was ik bij Geeraerts op bezoek was, toen zijn vrouw Nora door een mysterieuze huid ziekte aangetast met een hoofd van twee maal de normale grootte met vaste hand de drank jes in schonk.

Ze leek op een alien. Uit een blikken doosje dat Frank Forrest zijn sigarettenfabriek noemt tovert hij op hoge snelheid een dagvoorraad filtersigaretten die hij in het Golden Fiction pakje doet.

Sigaretten uit de otomaat aan de overkant van zijn huis kan hij zich niet permitteren. Per dag rookt hij maar liefst negentig zelf ge draaide van de weduwe. Om half zeven haalt hij, met het zorgelijk gezicht van een opoetje die net haar laatste duit van haar AOW-tje heeft verspeeld tijdens de Bingo avond, de aangebro ken wijnfles uit de keuken.

In de gootsteen van het aanrecht staan twee weken afwas aan elkaar te rotten. Een jonge collega, die voor zo ver te zien aan de verdroogde spahhetti resten na een overvloedige spaghetti maaltijd ten huize van de schrijver zijn eerste stickie rookte, blijkt een maand geleden te hebben over gegeven, half over het aanrecht, de rest in de spoelbak.

Frank schenkt afgepaste hoeveelheden in stoffige glaas jes, die in een vorig leven als mosterdpotje dienst deden. Alcohol ontsmet, schiet door mij heen als ik een teug neem. De wijn is van de beken de Vin du Chagrin wijngaarden uit het hoofd pijngebied in Ver weggistan.

Ik laat niets merken van mijn weerzin. Hij vertelt over zijn debuut als dichter. De gedichten, opgedragen aan Rilke, Lorca en Jim Morrison vertolken een nachtzwart wereldbeeld waarin geen sprankje licht door dringt en bij tijd en wijle zelfs hilarisch worden. Een en al onomkeerbare doffe ellende in een wereld waar moedwil en misverstand de han den ineen hebben geslagen om de auteur het leven tot een kwelling te maken.

Ik sloeg de luiken open, de stank van koeien mest, half verbrand nat hout en het meedogenloze zonlicht stompten onverbiddelijk in mijn onge schoren, grauwe artiestenbakkes. Mijn korstige, rood aangelopen ontstoken ogen keken knippe rend en wantrouwend de wereld in en weer zou een moeizame dag lood zwaar beginnen.

Geluk was niet meer dan elke ochtend een drol te draaien en bij de eerste ochtendrochel een klodder donkerrood bloed op te spuwen in de witte keramiek wasbak.

Ik keek in de spiegel en grijnsde. Een van mijn saffraangele snijtanden was tot op het tandvlees afgebroken na de vechtpartij van gister avond op de karateclub…ik moest bijna kotsen van mijzelf. Sadisme jegens dieren, vrouwen, meisjes en kleine kinderen spelen in zijn dwingende verhalen de hoofdrol.

De grootste rol in de verhalen is ui teraard voor de auteur als eeuwige loser zelf weg gelegd, want wie kan beter een uitzichtsloos inktzwart wereldbeeld scheppen dan hij? Reeds als kleuter van vier knutselde hij zijn eerste guillo tine in elkaar waarmee hij zijn hamster onthoofde.

In de zesde klas van de lagere school schiet hij met een gestolen punt 38 special per ongeluk een vriendje de helft van zijn gezicht weg. Een paar centimeter verder en zijn hele kop was er afgeknald. Mallejaggy, die tekenleraar wordt wie te stom is voor de universiteit en te laf voor de han del, ja, die lummel wordt tekenleraar na zijn vervroegde pensionering van job en van wijf veran dert om als amateurschilder in gereformeerde kerken en synagoges zijn werken te exposeren.

Zijn werk was te slecht om in galeries te exposeren. Hij wordt door gebrek aan kwaliteiten drie maal afgewezen voor het lid maatschap van een hoofdstedelijke kunstenaarsvereniging waar hij volko men onterecht een collega uit midden Frankrijk de schuld van geeft en een lastercampagne tegen hem begint in vrijgemaakt gereformeerde kringen rond de Friese gereformeerde tekenleraar Jan Loontrekker, de Stalen Jezus van Zwiggelte en de stijl calvinistische Groningse eeuwige student Hens van Deventer, die met zijn opgeblazen, verwaten Popeye kop een paar jaar medicijnen stu deerde, daarna een paar jaar kunstgeschiedenis, taxichauffeur wordt, bij de EO gaat werken als omroeper, omdat je daar volgens zijn eigen zeggen niets voor hoeft te kunnen, een depressieve Amerikaanse huwt met chronische hoofdpijn, rheumatiek en kruipknie.

Een handige truuk, die de kladschilderes Patty Harpsichord ook ge bruikte. Een Joden streek zouden ras Amsterdammers het noemen. Een manoeuvre, gehaaide ex ploitanten van de holocaust industrie waardig.

Marc ervaart het als een liefdevol, sacraal gebaar en weet op deze manier geen risico te lopen dat hij gecastreerd wordt door een on verhoedse liefdesbeet van zijn jonge, onervaren minnares in zijn edele delen en herinnert zich in een gefingeerde, gefantaseerde flash back plotseling hoe in een film over de concentratiekampen met nijptangen de kronen uit de monden werden ge broken van duizenden lijken.

Een rilling van genot gaat door hem heen en op hetzelfde moment komt hij overvloedig klaar. Een maand later moet hij bij de directeur van de akademie op het matje komen omdat de ouders van het overspan nen meisje dat inmiddels in een psychiatrische kliniek is opge nomen hun beklag zijn gaan doen en met aangifte dreigen. Menig man zijn geslachtsdeel is half of heel doorgebeten bij een potje pijpen, weet Frank Forrest gnuivend te vertellen, die het aan de lijve heeft ondervonden toen hij voor de zoveelste keer in ne genenzestig lag met de echtgenote van de gebochelde kunstschilder Ger van Zuiden uit Heerenje zusveen, een vrouw als een blind molenpaard, met haar kunstgebit vrolijk voortklepperend tot over de horizon van het daaglijks bestaan door met haar prothese het Wilhelmus ritmisch weer te geven bij feesten en partijen.

Ze gaf piano- en zanglessen aan jonge vrouwen. Muurbloemen verleppen het snelst. Ook Marc heeft zoals de meeste mannen wat wederzijdse orale sex betreft als verstandig man nooit risicos willen lopen en is daarom ongelukkig in de liefde. De vrouwtjes trekken het niet meer als de man zich niet voor de volle honderd procent in zet tussen de klamme lappen en richten zich met heel wat liefde in de tangaslip nog liever op elkaar.

Het is geen man die niet beffen kan, zei een bekende kunstschilder uit Couloutre Frankrijk. Hij wil hier liever anoniem blijven. Voor je het weet staan ze in rotten van vier tot aan de horizon voor het witte kunstsoffen hek te dringen.

In de kelder van de voormalige echtelijke woning bewaarde Marc een kubieke meter poep- en pies boekjes, keiharde porno waar de streng christelijk gereformeerde ex-ouderling Marc aan verslaafd was. Als zijn toenmalige eerste vrouw de porno vindt verlaat zij hem, legt een briefje op tafel dat zij niet meer met hem getrouwd wil zijn en spant een echtscheidingsprocedure aan met een forse eis wat de alimentatie betreft. De eerstejaarsleerlinge, waar de depressieve Marc, in de weg gezeten door een buik als een bierton, moeizaam boven op klimt blijkt binnen een half jaar aan anorexia ner vosa te lijden.

Haar vrijgemaakt gereformeerde vader verkrachtte haar met een broek vol christe lijke naasteliefde vanaf haar zevende levensjaar en als Marc moeizaam op haar skelet achtige figuu rtje ligt te krikken, schieten flarden van zwart wit Polygoon Auschwitz documentaires voor zijn gees tesoog voorbij. Die beelden werken duidelijk genotsverhogend en komt hij al Sieg Heil roepend over vloedig klaar. De hele matras dagen lang klam want de jongedame bleek net aan de menstruatie. Hij raakt in paniek, ijs beert door alle kamers van het huis, slaat met de deuren en loopt te vloeken.

Ze verlaat in paniek huilend de flat. Haar prothese laat zij liggen in de flat van Marc, die dezelfde nacht het kunstgebit verder vergeet, in vervoering voortdurend haar naam roept en de hele nacht door woest mastur beert tot de vellen er bij hangen en zijn paarse deel tekenen van wondroos vertoont. Dat de lezer wanhopig en ontredderd achterblijft interesseert hem geen zier, want daar is hij niet voor verant woordelijk, zegt hij. Je kunt er alle kanten mee op. Het is aan de lezer zelf er le ring uit te trekken en de geheime boodschappen uit te peuren!

Je moet wel tussen de regels door kunnen le zen met je bijziende kunstkop, weet je! En ik trek mijn ei gen baan, net als Apie Prins. Ik denk dat ik daarom ook niet goed verkoop. Vijfhonderd exemplaren over tien jaar is niet echt veel. De mensen willen vrolijke boeken lezen. Boeken met rijmpjes van een oppervlakkige clown als Toon Hermans. De lezers die ik heb zijn de echte lezers, de laatsten der Mohikanen, die denken net zoals ik, die voelen zoals ik, die leven zoals ik, daar kan ik mee le z.

Het gesprek gaat over een foto die Marjan wil laten vergroten om aan een zekere Miep te geven. De reden van het geschenk kan ze mij niet duidelijk maken. Zelfs heel erg aardig. Het is de beste foto die ik ooit gezien heb. Heb jij die dan nooit gezien? Jij houdt toch all familiefotos voor jezelf?

Dat zou allemaal best kunnen verder dat ik die foto heb, dat weet ik zo niet uit mijn hoofd. Wat bedoel je met dat je niet haar spleet ziet?

Bedoel je een decolleté? Of en andere spleet? Dat moet dan die pasfoto zijn, ja,maar ik denk dat Miep die wel bedoelt, want ze zei dus, ja, zei ze, daar staat ze zo goed op zoals ze helemaal was en dat is ook zo op die foto, dacht ik, dus toen dacht ik weer gelijk van nou, anders, euh…die moeten we dan maar uit laten vergroten als herinnering tot een formaat van twintig bij dertig of een meter bij een meter, hè…of vind je dat te…?

Bij jou kan toch altijd alles? Kan het wel worden uitvergroot? Alleen is een vergroting van pasfotoformaat naar 20 x 30 wel een erge grote vergrotingsmaatstaf. Wie zijn staf Heb je daar een staf bij nodig? Nou, ja,maakt ook eigenlijk niks uit. Staf of geen staf! Ja, euh…doe dat dan maar. Dan euh…kunnen we altijd nog achteraf kijken of we nog, van euh…Wat zei je; eerst een kussennegatief heb je nodig?

Dat heb ik niet nodig maar de fotograaf. Nou en ik zal eens kijken wat er tussen de nalatenschap allemaal nog ligt, want ik heb alles nog vrijwel volledig, zoals ik het fotobestand kende vanuit mijn lagere schooltijd toen ik al die fotos wel eens één of meerdere keren in heb gekeken, die zaten toen in een grote kartonnen doos met en kleurendrukomslag, behalve een heel groot aantal dokumenten die bij Bob in zijn huis in Haarlem op de vloer lagen verspreid en besmeurd met hondenpoep van die drie verdomde dollenfabrieken, die vreselijke poedeltjes van tante, die kaalgeschoren supergetrimde zenuwekolere flikkerhonden die nooit werden uitgelaten door Bobby en de hele kamer onderscheten.

Je globberde op de stront de gang door. Hij wilde wel, maar hij kon niet. Opgevoed in de hondenstront? Een strontgemakkelijk excuus,zeg…al die hondedrollen van die nichtenpoedeltjes met hun roze, kaal geschoren ballen in die benauwde huiskamer en dan nog kouwe kak ook!

Jij bakt ze even bruin, zag! Hij had een echte zitkuil van olifanstleer, hoor. Ik zei nog zo dat ik het daar helemaal niet over wilde hebben. Bobby wist van de prins geen kwaad, die jongen deed nog geen vlieg kwaad en dat hij toevallig homo was, ach, ik wil het daar eigenlijk helemaal niet eens over hebben…laten we het over die foto hebben, nou, die foto dan, dat is omdat zij echt een hele goede, persoonlijke vriendin was van tante en dan wil ik gewoon wel in haar geval aan haar posthume wensen tegemoet komen.

Nee,nu gaat me een lichtje op! Ik heb altijd al gedacht dat tantelief zo les bisch als de neten was. Er zwermden altijd hele stoeten van die manwijven rond tantetje.

En die tante Jenny dat was me ook een ex-pot, daar heb ik de schriftelijke bewijsstukken van. Tussen die paperassen zat een liefdesbrief van haar ex-minnares Trudy. Nou,dat is natuurlijk allemaal koren op mijn molen om aan te tonen dat die hele familie zo geschift is als bedorven melk.

Niet dat het mij wat uitmaakt, hoor; ik vind dat allemaal vreselijk interessant wat de vrouwtjes met elkaars poes onder de klamme lappen uithalen. Men moet uit het leven halen wat er in zit. Was die Miep soms die vrouw die dat pathetische gedicht oplas, dat mens waar tante zo verkikkerd op was? Mogen wij wel oordelen opdat wij niet geoordeeld worden in ons volgende leven? En was ze wel op haar verkikkerd? Zoals zij dat gedicht oplas. Ik vind dat allemaal een beetje erg overdone aan het graf van een fami lielid, dat soort powetische aanstellerij, maar smaken verschillen.

Als je bij mijn graf maar geen flauwe gedichtjes gaat spuien dan vind ik het al lang goed, want anders kom ik mijn kist uit waar je zelf bijstaat. Jij maakt alles belachelijk, dat zegt Aya ook altijd! Er valt nog helemaal niks te begraven wat mij betreft. Zelfs niet de strijdbijl. De eerste die nu voor de definitieve finale om de kraaienmars te blazen aan bod komt in het sterfbed zal papaatje wel zijn. Die vrouw was in ieder geval wel een smaakvol ge kleed tiepe, waarschijnlijk poen zat, dat viel dus mee, zoals zij oogde.

Ze is goed geaard in de aardegodin. Daar gaat het om! En nergens anders om! Dat is dan meegenomen wat jou betreft. Ik vind dat het in het leven helemaal niet om alleen maar aardig zijn of aarden gaat. Dat is mij wat al te gemakkelijk en te oppervlakkig. Jij maakt alles kapot wxat mooi en waardevol is! Compensatie, zeggen ze, dat heb ik zelf in de boeken van de M. Enne, ja, we hebben het nu eens niet over jou, nou, dat ze die vrouw,die Miep dus, dat tante die als heel speciale, intieme vriendin had dat vond ik toch wel een erg leuk idee achteraf, hè, dat ze toch iemand had waarmee ze alles deelde, dat vind ik nou eenmaal, hè.

Iedereen heeft een liefdevolle praatpaal nodig. Je hoort mij nog geen lesbo praatpaal of intieme Keulse pot veroordelen. Ik ken dat mens helemaal niet, maar het zal wel. Praatpalen staan langs de snelweg bij pech onderweg.

En wat de psychiatrie betreft; dat is niet bepaald een exacte wetenschap. Het is opvallend dat psychia ters noot tot een eensgezind en gelijkluidend oordeel komen bij de diagnose van hun patiënten. Ik dacht dat je dat langzamerhand wel bekend was. Je weet wat Prof. Vinken altijd zei over de psychiatrische patiënten die hij op zijn spreekuur kreeg; de ene helft stuur je met een recept voor wat pillen naar huis en de andere helft is zo geschift dat die onmiddellijk voor goed zou moeten worden opge sloten.

Ik verwacht dat helemaal niet van de kant van het openbaar ministe rie. Ja, die jongen was natuurlijk weer eens stomdronken en is op straat gewoon door een junk uit die schorumkroeg in die steeg beroofd en neer geslagen. Maar ja…er loopt wat aso schorum in Haarlem rond, meer dan in Amster dam, hoor. Veel korsakovlijders ook door het vele zuipen en het slechte vreten.

Haarlem is altijd al omringd geweest door gekkenhuizen, psychopatenasielen en debielen inrichtingen. Vraag maar aan Oom Roelof of aan Harry Mulisch.

Als iemand daar over kan meepraten is hij het wel. Veel beter dan schrijven. Hoeveel had Bob ook weer aan geld op zak? Daar pas ik toch voor! Dat hebben we toch niet nodig! En beter een goedkope fiets, dan helemaal geen fiets, zeg ik maar altijd.

Een Mickey Mousebel, daar ga ik niet mee lopen! Nou,laatst nog hebben ze dus mijn fiets gejat die met een hangslot vast zat aan een lantarenpaal. En de polietsies doen ook niks! Ik heb trouwens wel een Mickey Mouse bel op mijn fiets! Weet je nog wel , over een fiets gesproken, dat jij in met Frieda ging en die was vier jaar ouder dan jij en dan zeiden oma en tante maar steeds: Op een ouwe fiets moet je het leren!

Op een ouwe fiets is het zwaar trappen! En als je niet bij de trappers van die ouwe fiets kan schroeven we er wel een paar houten klossen op! En als ie zijn stuur maar kan houwen bij het rijen! En als ie zijn stuur niet kan houwen gaat ie maar lekker zadel sniften! Of ze begonnen voor de zoveelste keer over zadelsnifters, die ze zelf aan gezondheidszadels van damesfietsen hadden zien sniften en dat ik ook wel op een zadel snifter leek.

En of ik dat ook bij het zadel van Frieda deed, dat sniften. Wat zei jij daar allemaal op? Wat viel daar nou op te zeggen? Ik moet daar achteraf nog steeds wel om lachen en vertel vaak zulke hatelijke, smerige, sexueel getinte, gefrustreerde op- en aanmerkingen van oma en tante altijd door aan Misja en Natasja als we aan het kerstmaal zitten, dat is een gepaste ge legenheid.

En wat zeggen die dan? Vinden die het niet vreselijk? Gaan die dan niet huilen? Ze moeten er wel altijd heel erg om lachen, maar ze begrijpen het niet dat ik het daar tot mijn ste heb uitgehouden. Zelf begrijp ik dat ook nog steeds niet. Ik kon geen enkele kant uit, gebrek aan geld, geen akademische opleiding, geen woonruimte, geen medewerking van familie en vrienden, dat is het enige excuus dat ik kan verzinnen. Koster van de Oosthoek encyclopedie. U weet wel, De Encyclopedie die alle encyclopediën overbodig maakt!

Een echte fijne Friese naam heeft U overigens waar niets op aan te merken valt! Een naam van een flink iemand! Een echte oprechte Fries! Iemand die het lef heeft gehad een bon heeft in te vullen en dat kunnen wij niet van iedereen zeggen!

Niet alle mensen hebben zo veel lef! Ik heb trouwens helemaal geen lef! Als U niets ingevuld had dan was U niet door ons gebeld, meneer van der Wal. Zegt U nu zelf! Open en bloot,meneer van der Wal. Open en bloot, mag ik wel zeggen! U mag alles zeggen! Ik houd van open en bloot als het de vrouwtjes betreft! Mag ik toch zeker wel zeggen? Meneer van der Wal verveelt zich dus net als iedere Nederlander nog wel eens?

En verder, wat had meneer van der Wal nog meer gezegd? Mijn dag kan niet meer stuk, meneer van der Wal. U bent een tevreden mens, dat komt niet zo vaak voor. Vind U dit soms een normale situatie? Ik weet niet wat U gewend bent. Zo te horen heel wat. Noemt U dat dubieus? Een eersteklas renteloze lening met een looptijd van tien jaar, ongeacht Uw inkomen en zonder toetsing van het buro krediet registratie.

Wij vertrouwen meneer van der Wal op zijn eerlijke gezicht ook nog wel. Zelfs door de telefoon. Ik kan aan Uw stem horen dat U een goede opvoeding heft genoten en wie goed opgevoed is, ja, die is een snelle beslisser.

Is meneer van der Wal als hoofd van het gezin ook niet van mening dat in het moderne gezin een encyclopedie niet mag ontbreken? Dat komt toch zeker niet al te vaak voor? Het is de naam van onze oudste dochter.

U valt binnen de wettelijke bepalingen! Met de minuut beter bij de gedachte aan Uw vergeefse tocht. Hier valt niks te neuken! Hoezo, meneer van der Wal? Ze is trouwens op reis. Niet geneukt, toch lekker! Of neukt dat niet, zoals de Friezen zeggen!

Zelfs mijn schoonmoeder niet! We hebben geen minuut voor ons zelf. Ik heb niet eens genoeg tijd om mijn appendix bij de tandarts te laten trekken, dus laat staan om U te ontvangen.

Ik zou U best eens willen leren kennen! U heeft een vrouwelijk stem en vrouwelijk van boven, vrouwelijk van onder! Echt geen homo, meneer van der Wal? Ik hoef geen eerste hulp voor mijn gulp. Ik kan aanstaande zaterdag bij U langs komen om U voor te lichten over alle mogelijkheden.

Ik besteed mijn tijd liever op mijn eigen manier! Bij mijn buren bijvoorbeeld. Ik laat me geen encyclopedie opdringen. Ik zal Uw tijd niet langer in beslag nemen en ga nu ophangen. En doe ze de groeten! De foto is genomen in de tuin van het benedenhuis Galileïplantsoen met een Yashica 6 X 6 rolfilm asa. De kunstenaar verkeerde toen op het toppunt van zijn roem en had 14 ten toonstellingen per jaar tot grote jaloezie van, de collegaatjes uit het ateliercomplex aan de Tweede Nassaustraat 8 te Amsterdam.

Hij verkeerde in zeer florissante financiële omstandigheden. De tegenwerking van de linksharige collegaatjes, tentoonstellingsorganisatoren, de BKR aankoop commissie en galeriehouders begon zomer Het resulteerde in het vertrek van de van der Wals naar Friesland eind en distantiëren van beeldende kunstenaars maar ook afscheid nemen van  de door en door corrupte kunstmaffia. Gisteren telefoontje van de schilderes Anny Kockelkoren die permanent in de Morvan woont met haar Willem om een afspraak te maken om elkaar te ontmoeten in Nevers bij het Palais Ducal.

De meeste kunstenaars met een huis in de Bourgogne wonen hier alleen de zomermaanden om in oc tober bibberend als juffershondjes te vertrekken met het lieve, kijvende, kankerende kunstenaars vrouwtje dat niks om handen heeft naar het veilige vaderland om zich te laten inpamperen door de overgesubsideerde kunstvriendjes en vriendinnetjes om daar huilerig hun beklag te doen over Fred van der Wal.

Door gaan in je kolere! Gotsijdanck maak ik geen deel uit van dat softe misselijk makende kuns circuit! Morgen neem ik ook een kunstwerk mee van de bekende, flamboyante weblogster Isis Nedloni mee, een werk dat ook tentoongesteld wordt.

Behalve Anny en Willem zullen we ook de kunstschilder Michel Chapellier en zijn Vietnamese echt genote ontmoeten om een stevig glas mee te gaan drinken.

Enkele andere schilders van Le Groupe zullen we spreken in de expositieruimte plus een galeriehouder uit Nevers. De Franse kunstschil ders zijn van een heel ander slag dan de benepen Hollandse artistiekerige kruideniers, weblog beheerders en benauwde kunstzinnige middenstanders die bol staan van de frustraties, de kinnesinne, de achterklap en elkaar zo veel mogelijk tegen werken en dwars zitten. Daarom ga ik ook zelden om met hier gevestigde Nederlandse kunstenmakers.

Ik houd het liever een beetje gezellig. Gisteravond mailde de New Yorkse schilder Sidney Klein mij dat de Coutiers, Franse wederzijdse kennisen, uiteindelijk behouden zijn aangekomen in New York.

Deze week met de post een invitatie voor de Biennale van Florence die ik af wijs. Mij te veel moeite om daar helemaal naar toe te moeten en ik spreek geen Italiaans. Het zijn sterke benen die de weelde van een groot, geniaal talent kunnen dragen!

Een kunstorganisator uit het zuiden des lands die in zijn curriculum vitae trots vermeldde nooit een boek te lezen en voetbal speelde met een kokosnoot op het goudgele strand van Ameland stuurde mij na het beklag van één van zijn onnozele kunstvriendjes scheldbrieven vol ongefundeerde ver wijten en verwijderde mijn webpagina voor straf.

In het Zuiden is het altijd carnaval, halloween en kermis tegelijk bij die Roomse gluiperdjes met hun bewierrookte boterlammetjes. Fred van der Wal een kunstkreng zoals er tienduizenden van rond lopen in kunstenaarsland? Zou het niet zijn secuur opgebouwde image zijn? Was hij dan niet als shoplifter verslaafd aan alcohol, drugs en Sex Bizarre Extraordinaire de Luxe? Had hij dan geen zwaar bewapende criminele vriend jes uit diverse sportscholen in Friesland? Was hij zelf dan ook niet de Boy met de gewelddadige zo wel als de gouden handjes, die er niet voor terug deinsde een abstract schilderende collega over de tafel van de kunst kroeg te trekken en gelijk beuk te geven om het af te leren of een geborneer de Friese galeriehouder homerisch lachend met zijn harsnagels open te rippen van zijn ballen tot aan zijn kruin?

Je moet toch wat als eigentijds kunstenaar! Geen jongeman die Fred om met Palmpasen mee te nemen naar je opoe in het hospice bij tante Ank van Beter Bed want ze gaat al gewoon dood. De gemiddelde collega is dan ook best een beetje bang als hij met de niet te stuiten artiest wordt geconfronteerd in de artistieke sien.

Op de bank zitten met de Groningse kunstenaar Hank Duvelsjas of Diederick Kraayenpoot is al reuze knus vanzelf en een hele belevenis op zichzelf, dat loopt goed af zonder blijvende verwondingen. Maar de in- en in verwende Fred van der Wal lang tevreden houden in de omgang lijkt een heksentoer! Het zou de moeilijkste opgave uit mijn carrière als journaliste worden zo leek het aanvankelijk. Zijn lange grijze haar is tot een korenschoofachtige staart midden op zijn reeds kalende schedel gebon den en met een elastiekje vast gezet.

Hij lacht me ogenschijnlijk vriendelijk toe maar het is geen begrijpende glimlach maar uitsluitend spot. Roemde de ronde Brabander Bennie Beer "Tuut Tuut" Tollenbroek hem niet onlangs nog als de enige kunstenaar waarover en waarvan hij nog nooit één goed woord had vernomen? Dat kan ik van Bennie Beer niet zeggen want die wordt vermeld op de website van een universitair docent als klein, dik, lelijk en extravagant gekleed en zijn kunst com mentaren als pure inlegkunde, waar een andere mij bekende gefrustreerde meneer ook sterk in is.

Een hele prestatie in het slijmerige, stroperige kunstcircuit vol brave borsten, halleluja tepels en ar tiesten die bereid zijn om een zesbaansweg van hier naar Schiphol schoon te likken als zij daarmee een staatsopdracht kunnen verwerven.

Hij schenkt ons allebei een glas ijskoude Perrier in en begint te praten te praten en nog eens te praten: De Bourgogne is mooier dan heel dat kut Holland bij elkaar met al die klootzakken die als ratten in een kooi elkaar de strot afbijten. Amsterdam een provinciestad, Haarlem een vlek vol heikneuters en onbehouwen boeren die de gemeentegrens nooit over komen wat de artiestjes betreft.

Parijs vind ik ook geen bal aan. De Eiffeltoren ; ik heb die idiote puntenslijper nog nooit van dichtbij gezien en die Parijse teven zijn zo lelijk als de nacht, poetsen hun tanden niet, wassen hun kut nooit en hebben harige poten. De Franse mannen stinken naar belegen zoete kaas, billensjuu, ranzige lul en knoflook en zien er niet uit.

Geef mij maar de Hollandse vrouw op de blanke top der duinen, die zijn vrolijk en knap en ruik en zo lekker fris, ook uit hun tumtummetje dat op bevallige wijze in een nerveus opgesneden tanga slipje zit gevangen als een crimineel in de EBI!

Dat komt allemaal door de verzilting, dat ontsmet nog eens extra, dus je kunt er gewoon in zonder rubber  en anders gooi je er toch een kwak mos terd of zuiveringszout met de dekzwabber over heen! Ik zie het aan het ijskoude zweet op je bleke voorhoofd, de nerveuze oog opslag en je onregelmatige, piepende ademhaling dat je niet lekker in je vel zit. Zeker last van asthma? Daar lijden al die inktkoelies aan door dat loodzetsel. Je moet maar flink wat melk drinken, komt het allemaal goed. Heb je je pilletje wel ge nomen vandaag?

En anders heb ik nog wel een tweedehands dwangbuisje met kotsvlekken liggen! Al decennia lang niet meer. De macho in mij is dood, morsdood en er is me toch een in- en ingevoelig teer artistiek mild mietje in mij opgestaan, hahahaha, dat wil je niet weten!

Zullen we nu over gaan op de leuke dingen van het Goede Leven, want het duurt maar even! Eigenrichting en het recht in eigen handen nemen, daar is hij voor. Het eigen vlees kietelen is nog het beste! Ik ben sinds kort de dramas al lang voorbij en in de fase van het blijspel aangeland, net zoals Picas so de roze en de blauwe periode had.

Ik ben dus duidelijk in de roze periode. De hopsasa van de flikkeradatsja! Upside Down And Inside Out! Die diepe gedachten van kunstenaars? Daar zeg ik op: Stop ze maar in mijn dikke reet, daar willen ze goed gedijen, want waar het stinkt daar is ht warm. Het introspectief gespit levert niets op, want er valt niks op te spitten. Het is leeg van binnen. Beelden uit het onderbewuste waar de surrealisten zich op beriepen?

Daar moet je Freud eens over horen, die was totaal niet geïnteresseerd in het werk van de surrealisten als bron om beelden uit het onderbewuste te inter preteren. Bareback man met grote lul College jongen neemt eerste pik Bi interracial cuckold creampie triootje Jongen neemt een grote pik in zijn kont Gay grote pik feest Grote Dicked Gay in een kooi Public Gangbanged Grote lul in mijn kont Hij huilt bijna nemen van deze Bi Latijnse man grote Latijnse pik Turkse penis grote lul verbazingwekkende lul Witte kerel neemt enorme pik Classic enorme lul zuigen en neuken Seksslavin voor gevangene Enorme Cock Massage Cum big dicks Patrick Zoet en Brat Gonota Big cock cum dripping compilatie Rukken pik voor cum shot Mijn kont neuken dieper Big Dick Contest In Klasse Big dick kelder neuken Mansize door Private - Jailhouse Cock 2 Sla de Eerste Zes Minuten Mega super grote lul Geile jongen krijgt zijn grote pik wreef in de sex -bus Zus duo schroef grote lul Big Dick Bareback neuken 2 Deze jongens zijn geil op de baan homo part2 Mannen met grote lullen Straffen deze kerel ass Jacks enorme lul neuken 1 door OhThatsBig Grote lul pond bodem bink Wees een goede jongen en laat papa in..

Jonge binken hardcore sex Grote pik in handdoek blies Bareback op de campus xh Ga naar de dokter 1 Grote pikken op de cam compilatie 3 Matthew controleren van een aantal nieuwe pik part2 Hij zichzelf weerhouden schreeuwen Mighty Chesties Scrub Hun Testikels 2 Hij sneed al zijn haar uit en dan opgevijzeld zijn enorme zwarte lul af voor mij!

Big Cock komt klaar op webcam Bare Reusachtige Dick Gigantische Uncut Black African lullen Botsende Jonge stud krijgt fucked doggy Strakke kont blonde slet krijgt een kont bonzen die niet zal stoppen Twee sttuds veroveren een zwakke bink De heetste interraciale pik aanval Een compilatie van grote lul cum shots Hot sexy Latino papi streelde zijn vlees Rechte man speelt met zichzelf terwijl het zuigen een lul


Sms shemale neukfilms gratis


afzuigen lul homo pjes

Privehuis friesland body to body massage lelystad


Binken Cocksucking in Trio op Video Bi jongens en hun schattige GF Binken zuigen hanen onder melk regen Twee ingeschakeld binken geven elkaar orale seks Schattige kleine twink zuigen Binken zijn alleen thuis en maken tijdens het uitkleden Posh jongens hebben van goede seks Gay stud wil een smaak van ass Aaien homo gat zo diep Biseksuele anale dromen met hete blonde Gevangen tussen twee bi lullen Fleshlight super strakke geribde insert Tucker is niet boven betalen voor het Latina binken zuigen harde pik Aaron , Donovan en Sebastian homo part1 Twee beste vrienden krijgen geil en beginnen te spelen rond Verbazingwekkende tiener twinks neuken en zuigen part2 Binken altijd willen neuken Meer bi bareback Hete twink heeft zijn eerste homoseksuele ervaring Geil outdoor gay bareback neuken porno part5 Oude flikkers zijn fucking een oude slet Amazing amazing school- mannen zuigen part6 Jonge twink geeft gepassioneerd pijpbeurt door de pooltafel Nathan krijgt zijn tienerjaren pik onderzocht part4 Twee sexy latino jongens met grote lullen en Uncu Mooie kont neuken na klap Cum big dicks Patrick Zoet en Brat Gonota Twink studenten gek rond Adam en Cameron gratis gay hardcore porno part4 Lucas en Nathan geile homo buis zuigen part4 Twink en Guy Binken genieten pijpbeurt actie in het kantoor Twee sttuds veroveren een zwakke bink Blanke jongens gags op een zwarte pik Niemand deugt in de de optiek van onze schrijver.

En in het vragen uurtje na de lezing die hij onlangs hield voor een gezelschap E. Was U soms nergens anders geschikt voor? En waarom rijd U net als Remco Campert geen auto? Bent U soms homoseksjuweel? U schijnt pijp te roken, net als Sartre en Vestdijk, maar om welke reden rookt U geen Gitanes of Gauloises? Zwakte op de long en? En heeft U een moederbinding? En wat dacht U van Jan Cremer? Hij wist nog steeds de antwoorden niet.

Hij zou het wel nooit weten, dacht hij meestal. Wat had het ontbreken van een auto te maken met een homoseksjuwelen inslag? Hij improviseerde meestal een antwoord op die vraag ter plekke.

Elke keer verzon hij iets anders. Dat zag hij als een literaire oefe ning. Het zou een zwakke indruk maken en dat zou de verkoopcijfers weer drukken. De toe hoorders verwachtten nu eenmaal uitspraken over de gelaagdheid van het verhaal, de symbolisch e betekenissen, de apocriefe inhoud verklaard voor ongeschoolde arbeiders, het waarheids- en werkelijkheidsgehalte van zijn proza, dus mompelde hij maar wat over zijn jeugdliefde voor Remco Campert, de meest herkenbare, verstaanbare dichter van de vijf tigers die met zijn lichtvoetig, on-Nederlands proza in de zestiger jaren een way of life schiep voor een enkele lichtzinnige generatie van licht op hol te brengen modieus gekapte hoofdjes en aldus niet snel vergeten raakte.

Dat alles met alles moest samen hangen en geen mus van het dak mocht vallen zonder reden, hetgeen hij van een beroemde Nederlandse schrijver had opgestoken die hij liever niet bij name wilde noem en om zichzelf en de licht ontvlambare allochtone weduwe- of liever gezegd; een niet al te intelligente da me, lang geleden afkomstig uit de Overzeese geslachtsdelen- niet te compromitteren.

Op bezoek bij de ex-Amsterdamse schrijver Frank Forrest. Hij woonde toen nog in een verbouwd dijkhuisje in Friesland en voerde als zoon van een bekende Amsterdamse advocaat een proces tegen de Vereniging van Letterkundigen omdat hij de hem toegekende subsidie veel te laag vond.

Dat scheelde hem duizenden guldens per jaar. Zelfs de wartaal producent Jac Firmin Vogelaar kreeg meer dan hij en die had niet eens de Handels HBS aan het Raamplein, gevolgd na een mislukt avontuur op het Vossiusgymnasium, waar hij in de klas zat bij Fred van der Wal.

Hij vond het een schande voor de literatuur in het algemeen en de democratie in het bijzonder dat hij niet meer geld van de overheid kreeg.

Hij wil eerst iets zeggen over het fonds voor de letteren. Zijn uitgever raadde hem na zijn tweede boek aan daar zo snel mogelijk een beroep op te doen, dan zou hij geramd en gebeiteld zitten voor zijn hele verdere leven via een prima uitkering.

Die boeken van hem waren kritisch ontvangen en liepen niet, omdat ze iets totaal nieuws in die tijd vertegenwoordigden waar niemand op leek te zit ten wachten, meende hij, maar dat zou volgens hem snel veranderen als hij maar eenmaal interna tionaal doorgebroken was via uitgeverij Gallimard. Het eerste jaar raakte de uitgeverij dankzij een uitgebreide reclame campagne er met moeite toch nog een paar honderd kwijt.

De recensenten sabelden zijn eerste boek neer, o. Frank had Theun het huis uit gezet omdat die uren lang onder de douche bleef staan om zijn lange haar te wassen. Theun leed als mammas lieveling aan een moedercomplex en telefoneerde daaglijks uren lang met haar. De telefoonrekening liep op naar astronomische hoogte en Frank maar betalen.

In zijn naïviteit had Frank gedacht van het voorschot op zijn eerste boek een huis aan de Koning inneweg of Willemsparkweg te kunnen kopen en genoeg geld over te houden voor een butler, een maitresse en een zilverkleurige Mercedes Sport, net als Jan Cremer dertig jaar eerder. Daar kwam hij pas achter toen hij zijn girobijschrijving bekeek waarop slechts een kleine tweeduizend gulden was gestort. De voorschotten voor debutanten zijn sinds de jaren zestig alleen maar kleiner geworden, dus hij had nog niet te klagen.

Hij dacht dat zijn boek een onverbiddelijke bestseller zou worden. Hij zag zichzelf als de nieuwe Jan Cremer. Producent van een boek dat door het hele Nederlandse volk zou omarmd en gevreten zou worden. Alleen al van de vertaalrechten verwachtte hij al een leven lang comfortabel te kunnen leven. Hoe hij er op gerekend had binnen twee weken na de verschijningsdatum een gevierd man te zijn.

De ster van elk literair festijn en culturele media show. Op handen gedragen door de incrowd van de grachten gordel. Een avond vullend programma met Adriaan van Dis was het minste dat hij zou mogen ver wachten, dacht hij aanvankelijk. Het tegendeel bleek waar. Hij had de zoveelste winkeldochter ge produceerd. Zelfs in zijn stoutste dromen had hij dat niet kunnen denken.

Binnen drie maanden was zijn boek uit de schappen van de moderne boekhandel verdwenen. Binnen een week uit de etalage van de Atheneum boekhandel aan het Spui waar de luidruchtige verkoopster Petra, het meisje met het rattenkopje en de ronde bril het boek tegen elke klant afkraakte.

Door haar Tokkie Tor bril met de grote ronde glazen zag zij alles; ook de junkie dichter Arie Veter, die de zaak binnen sloop met een verdacht wijde jas.

En hoe hij steevast een uur later weer vertrok met tientallen po weziebundels onder zijn jas handig de kassa om zeilde. Hoe ie mand zo in gotsnaam wilde leven, dacht zij vaak, maar liet hem zijn gang gaan. De corporatie van meneer Johan betaalde. In fiscaal opzicht was winkeldiefstal geen probleem.

Daar was de jaarlijkse afschrijving goed voor. Als dat geen aanbeveling was in de culturele hoofdstad. Simon die het hele Leidseplein aan de drugs had geholpen. Ondanks zijn habit zou Arie toch nog een dichtbundel van eigen hand laten verschijnen. In een land waar dichters honger leden met uitzondering van de oog en oor verblindende Hagar Peeters. Hij vond haar een C. Een cultu rele stoot. Hij zou tegen iedereen beweren dat hij bulkte van de royalties en de mooiste vrouwen zouden massaal in katzwijm aan zijn voeten gingen liggen na het vernemen van zoveel weelde.

Hij zou ze goed in peperen dat het sterke benen zijn die de weelde kunnen dragen. Kijk maar; ik heb ze! Om daarna zijn broek te laten zakken onder verrukte kreet jes! Honderden liefdes brieven met naaktfotos zou hij ontvangen van willige dames en heren met neukdrang. Gedragen slipjes bij de vleet per van Gendt en Loos in grote verhuisboxen afgeleverd bij zijn adres, zoals bij de auteur Biesheuvel een gebruikelijke usance was.

Het tij keerde niet in zijn voordeel. De recensenten waren unaniem in hun vernietigende oordeel. Zelfs de pukkelige Telegraaf bleekscheet Yves Sitniakowsky, die nog bij Frank op het Vossiusgymna sium had gezeten, schreef een afkrakend artikel over zijn laatste werk. De schuld aan de uitgeverij van Frank bedraagt nu veertigduizend euro en loopt ieder jaar verder op door de stijgende rente. Zijn krediet heeft hij verspeeld tot in de kroeg.

Het tij in literatuurland veranderde. Hij stond erbij en keek er naar met open mond en grote ogen naar de steeds omvangrijker wordende boekenberg en hoe de hele boekenmarkt veranderde en in elkaar sodommieterde. Tegenhouden kon hij niets.

Veranderen wilde hij niet. Meegaan met de laat ste mode weigerde hij principieel. Compromissen aan de veranderde literaire smaak kende hij niet. Met elk volgend boek leek het alles of niets te worden.

Daar draagt hij nu de gevolg en van. Medisch, sociaal, contactueel en financieel zit hij totaal aan de grond en de nabije toekomst ziet er weinig rooskleurig uit. Een miljonairsweduwe zou misschien uitkomst brengen. Hij kende er maar één, Blondy, een Brigitte Bardot op leeftijd. Ze woonde in een landhuis aan de Vecht. Een Ya maha vleugel in de salon. Een chique sedan voor de deur. Elke woens dag naar het koor van Arti et Amicitiae. Het van een kunstschilder uit Frankrijk geleende boekje Postkantoor van Charles Bukowski had ze nooit geretourneerd, hoorde hij.

Frank wist dat hij toch geen enkele kans maakte als huwelijkskanidaat. Het wachten was op het overlijden van zijn vader die de grootste fotoverzameling van het land had, die hij onmiddellijk bij Sothesby onder de hamer zou brengen.

Hij schat de opbrengst op een anderhalf miljoen. Na successiebelasting en het aan deel van de veilinghouder zal er minder dan de helft over blijven.

Genoeg voor een bescheiden rijtjeswoning in Zaandam in een volks buurt en een trein abonnement eerste klas. Frank Forrest heeft alles in huis voor het geval dat.

Een schoenendoos vol barbituraten, scheer mes sen, een strop en een op zijn maat gemaakte met de hand beschilderd doodskist. De parafernalia van een patheet naar goed negentiende eeuwse romantiek.

In het ergste geval als niets lukt gaat hij gewoon aan het gas, net zoals zijn vader in een mislukte zelfmoordpoging ondernam, want waarvoor heeft een mens anders een aardgasaansluiting?

Zelf koken doet hij niet. De afwas van maanden lang staat aan elkaar te rotten in de granieten wasbak. En als hij toch zelfmoord gaat plegen dan doet hij het nog dit jaar want volgend jaar is de gasprijs alweer tien cent de kuub meer en dat kan hij van zijn schamele inkomsten niet op brengen, zegt hij met een morbide grijns.

Het is tegenstrijdig met het feit dat hij als toekomstige zelfmoordenaar niet postuum een rekening zal kun nen vol doen. Het urenlang bellen van nul zes lijnen is er ook niet meer bij. Zijn telefoon is afgesne den toen bleek dat hij de rekening van meer dan tienduizend gulden nooit zou kunnen betalen. Hij zit in de schuldsanering. Zelfmoord is nog steeds een goed alternatief voor wie als auteur geen uit komst meer ziet, denkt hij en deelt dat hardop mee.

Het zoveelste cliché deze middag. Suicide door middel van slaapmiddelen is een prima glijmiddel om langs lijnen van geleidelijkheid uit het leven te stappen, vindt hij. Nee, hij laat niemand achter die iets om hem geeft. Zelfs geen aanloopkat of Heilssoldaat. De bakker en de melkboer komen al lang niet meer aan de deur. Zijn bestedings pa troon is te weinig lonend voor een kleine zelfstandige die een wagen uit de middenklasse wil rijden.

Je merkt er niks van als je maar genoeg slikt; geen pijn, geen lijden, geen dramatisch afscheid, geen gerochel of gekreun. Je glijdt gewoon weg in een diepe slaap. De vorige keer is het faliekant mislukt, dat wel. Ze vonden me net op tijd, zeiden ze, maar voor mij was het de verkeerde man op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats, die toen langs kwam. De brenger van de slechte boodschap is bij niemand populair. Ik had per ongeluk de buiten deur open laten staan.

De buurman vond mij en verwachtte dat ik hem dankbaar zou zijn, maar ik heb hem de zaal van het ziekenhuis uitgevloekt en weg gescholden. Ik was klaar voor de man met de zeis. Ik lag daar met een dozijn infusen in mijn vel geprikt, die aan slangen vast zaten waaraan in plaats van bloed in de zakken een fysiologiese zout oplossing zat omdat ik tegen bloedtransfusies ben en weer an dere zakken met medicijnen als tranquillizers in vloeibare toe stand aan verrijdbare kapstokken hingen, ik werd vol gepompt, dat is ook geen lolletje, ik voelde mij langzaam vol chemicaliën lopen, steeds giftiger werd ik.

Er daalde een grote boosheid in mij neer. Toen is er een grote, boze neger in mij neer gedaald. Net als bij Lucebert, maar die bleef lach en vanwege alle subsidies. Ik was een soort proefkonijn voor de farmaceutische industrie als fonds patiënt, dat komt er van als je in het ziekenfonds zit, dan telt alleen andermans belang, hebben ze me later verteld, dan kun je nog beter dood zijn, want elke keer als je je om draait of een scheet laat schiet er weer een infuus uit en lig je weer te bloeden omwille van de medische stand en het grootkapitaal.

Ik leek gotdome wel een vergiet met al die gaten in mijn huid! Doktoren zijn gesubli meerde sadisten om over de verpleegsters maar te zwijgen, dat zijn alle maal potten en de verple gers poepstampers, die er plezier in hebben je geslachtsdelen en anus schoon te schrobben met een harde borstel, het liefst een staalborstel en als je niet uitkijkt drukken ze tersluiks nog een duim in je anus om te kijken hoe je reageert!

Medisch onderzoek je noemen ze dat als ze je pros taat raken. Recht in de geurige paarsbruine, vochtige roos. Even gaatje prostaatje, meneer! En daar gaattie nog een keer! En wie protesteert wordt aan zijn bed vast gebonden of onder het spanlaken gelegd net als mijn ex- ver loofde Nel Snel.

Gillend werd ze afgevoerd naar Vogelenzang waar mijn goede vriend Kees Bregge wipper en mijn broer Bob ook net waren opgenomen. Goed gezelschap kent geen tijd. Mijn zuster is er ook rijp voor, die heeft elke band met de realiteit verbroken. Hij praat aan een stuk door. Zijn gruwelijke bestaan lijkt steeds meer in de loop van het gesprek op het scenario van een horrorfilm. The chain saw murders.

Frank zaagt maar door. Hij is niet te benijden. Ik moet wel eerlijk zijn: Het is bijna ondraaglijk, dat wel. Sex is mis schien een voorwaarde om geestelijk gezond te blijven, maar daar kun je zelf nog een oplossing voor zoeken als je geen partner kunt vin den. Je hebt niet voor niets vijf vingers aan elke hand, de handjive, van trekkensstein of je rost een dildo er anaal in, hangt tepelklemmen aan je gevoelige uiteinden, gespt een cokring om, trekt dameslingerie aan, stopt siliconenvullingen in de van je vrouw geleende bustehouder, scheert je hele lijf glad en gaat de baan op, een echte man zoeken, een wakkere spuitgast om het helse vuur in je te blussen, maar niet kunnen schrijven, dat is veel erger dan eenzaamheid of gebrek aan sex.

Het is de hel. Een oplossing voor zijn niet te benijden positie lijkt voorlopig nog niet voorhanden. Hij is nooit ter plaatse aan gekomen. Hij was tot de ultieme slot conclusie gekomen dat hij hele maal geen talent had. Voor de zekerheid midden op de oceaan en midden in de nacht. Terug zwemmen was onmogelijk. Naar de haaien, letterlijk…deden maar meer beeldende kunstenaars en auteurs dat, daar zijn er sowieso veel te veel van.

Al die halve zolen in beeldend kunstenaarsland imiteren Dali, maar halen nooit dat nivo. Ik ontmoette in Alkmaar laatst op straat een Dali epigonerende schilder. Een vriendelijke jongen met een bek vol rotte tanden.

Dat komt er van. Die mogelijkheid om overboord te springen heb ik ook zo nu en dan overwogen, maar ik kan heel goed zwemmen. Ik won vroeger van jongens van de zwemclub met de schoolslag. Ik trek nog gemakkelijk negentig baantjes in het zwembad. En waar moet ik overboord springen? Over de reling van de IJ pont? Een cruise kan ik echt niet betalen. Nee, ik moet het dichter bij huis zoeken. Zoals Francois Haverschmidt jezelf wurgen met het koord van de overgordijnen is toch ook niks.

Ik heb wel alles in huis voor het geval dat, als de nood aan de man komt …om heel zeker te zijn als ik helemaal niet meer kan schrijven, dan gooi ik een paar handen vol paarse, roze en licht groene tabletten mijn strot in en spoel die weg met een paar liter cognac en wisky.

Nee, niet on the rocks. Je moet het jezelf niet te gemakkelijk maken. Op genieten staat de doodstraf in mijn optiek. Zoals ik ook ben. Die wisky koop ik bij de Lidl. Acht jaar op eikenhout gelegen. Straks lig ik ook op eikenhout, hoop ik. In de Bourgogne koop je voor een paar centen een graf waar je tot in eeuwigheid kan blijven liggen.

Ik heb nummer honderd elf. Ruimte genoeg voor twee plaatsen. Als je zin hebt…Niet dat ik dwingend wil over komen. Ik blijf als noorderling een calvinist. Ze heb ben het er allemaal moeilijk mee.

Als ik niet meer kan schrijven, ja, dan… Nu niet, nooit meer, dan heeft het leven geen enkele zin meer, dan heeft niets meer zin. Als ik dat eenmaal zeker weet, dan neem ik wraak op het leven, gaat de deur op slot en het licht voor goed uit. Vrienden heb ik niet, dus ik hoef niemand te waarschuwen, dat maakt het allemaal gemakkelijker. Ik blaas mijn eigen lampje uit.

Ik heb zo de veilige zekerheid dat ik zonder een cent je pijn aan mijn einde kom. Ik val niemand lastig met de oplos sing van mijn sores. De psychia ters zullen aan mij niks verdienen. De deur gaat de volgende keer wel op het nachtslot. Ik geloof nergens in. De kosten kunnen dan flink op lopen. Voor de nabestaanden, laten die maar fijn gaan dokken. Ze hebben nooit naar mij om geke ken.

Niemand zal van mijn dood beter worden, zelfs niet het Leger Des Heils of een nul zes lijn. En ik doe het natuurlijk voor de elfde van de maand, dat scheelt me weer een maand huur extra. De gaskraan zet ik eerst even wijd open en ik steek een uit de kerk gejatte gewijde kaars van een me ter aan in de huiskamer. Met een beetje geluk vliegt het hele flatblok de lucht in. Dan kom ik toch nog in de krant. Als ik ga, dan gaan de buren met me mee.

Ik ben een literaire terrorist. Zo ga ik de geschiedenis in. Als een literaire van Speyk! Schijt aan de buren en daar gaat ie nog een keer! Ik heb nu negen maanden lang alleen maar suf gelul op papier kunnen krijgen. Mijn uitgever dreigde met een proces als ik mijn manuscript niet voor de contractueel afge sproken datum inlever.

De zoveelste door anderen opgeworpen blokkade. Ik dacht; ik doe het net als Jack Kerouac, ik draai een honderd meter lange rol telegram papier in mijn schrijf machine dan moet het lukken en drink vantevoren een paar liter wisky, dan wellen de zinnen vanz elf op uit het onderbewuste, dan ram ik de metaforen uit mijn toetsenbord. Wat Jack kon, moet ik toch ook kunnen. We zijn inmiddels bijna zestig jaar verder, dus die methode moet eenvoudigweg nog goed werken.

Er welde echter helemaal niets op. Ik ken een oude douanier in Roosendaal, me neer Eduard Rousseau, die in zijn vrije tijd schilderde. Op zijn zolder lagen oude rollen telegraafpa pier.

Een sympatieke man met Franse en Ierse voorouders. Ik heb nu ge noeg papier om wel honderd vuistdikke romans te schrijven, maar ik kom niet verder dan de eerste zin. Ik ben opgedroogd, leeg geknepen als een citroen, dat komt allemaal door die wijven. Er is geen enkel alternatief voor schrijven. Eigenlijk is schrijven veel beter dan zo maar naamloos dood gaan, maar wat moet je als je niet verder kunt gaan. Je schiet er allemaal niets mee op. Zelfs Marcus Heeresma, het schrijven de ondier, die zich dood dronk was al snel vergeten en over Faber Heeresma die met zijn dronken kop tegen een bus op Ibiza reed hebben we ook nooit meer iets gehoord.

Dat lullige zoontje van Heeresma is geboren als oud wijf. Afkomst is geen garan tie. Het garandeert niets wie je vader is. Ik heb een revolver. Schiet je dwars mee door een motorblok. Gekocht op een brocante markt, ergens in de Nièvre. Er zijn moorden mee gepleegd door de plaatselijke maffia, daarom was het zo goedkoop. Het is een besmet wapen. Ik heb een doos met patronen via horeca eigenaar Serge geregeld, die kan alles regelen. Als iemand bijdehand is…wil je iemand zijn banden lek laten steken, bel Serge!

Een auto in de puin rijden? Je kopkleppen naar de kloten? Dat voelt goed als ik die revolver in mijn hand heb en de loop tegen mijn slaap druk. De dood in je hand. Tien centimeter verschil tussen leven en dood.

De trekker als sleutel op de deur van de eeuw ig heid. Er is weinig voor nodig. Ik heb daar een verhaal over ge schreven; Triggerhappy. Zelfmoord is een daad van belang en moed. Hij zegt op die manier van de posthume werkverschaffing te zijn. Hij pauzeert even en steekt met een bestudeerd gebaar een Lucky Strike op.

Hij rookt meestal Gol den Fiction of het bovengenoemde merk, dat zou geluk brengen. Een Amsterdamse kunstenaar die later aan de drank is geraakt en in een atelier in oud west vegeteert heeft hem dat aangeraden. Nee, Caballero of Winnersjek is goed voor ex-Leidsepleinmeisjes zoals de donkerharige Catharina die al een kwart eeuw op een flatje woont, een betonnen zelfmoorddoos, van dat soort los gesla gen, belegen meisjes die alles neukten wat los en vast zat heeft hij na zijn zoveelste gonorrhoe van de blonde Vonne al lang zijn bekomst van.

Als hij stond te pissen uit zijn zieke pisbuis leek het alsof er een scheermes doorheen gleed, dat voelde niet echt goed. Hij vreest dat hij de ziekte —het loon van de zonde- ook heeft door gegeven aan zijn Nijmeegse vriendin Maaike, die voor fysiothera peute studeerde en aan Aletta die zeven jaar jonger is en Frans ging studeren in Utrecht. Zijn huis arts, de krullenbol Peter Flenzenstanser die in Haarlem op een flat aan de Orionweg woonde heeft hem meerder malen gewaarschuwd; nog één keer en je bent resistent tegen alle antibiotica die op de markt zijn, dan laat je maar je lul er af halen of zoek je een andere dokter en blijf je stinkende etter lekken tot je een ons weegt, zoals die schilder Breitner, dan zak je op een gegeven moment vanzelf door je hoeven of in elkaar achter je ezel om aan een hartinfarct te overlijden.

Zo kun je ook beroemd worden. Eigen roem moet stinken, dus als je een geslachtsziekte hebt moet je die koesteren. Een syfillitisch loopje ontwikkelen. Ik heb een negentiende eeuwse antieke prent gezien die The Syphilittic Walk heette. Als Wammes Waggel door het leven gaan. Meneer was nogal actief in het relatiecircuit. Ik hoorde dat van Misja Mintjes. De gonorrhoe variant Vietnam Rose was in Neder land al sinds de midsixties aan het terrein winnen via deserteurs uit het Amerikaanse leger en daar was geen kruid tegen gewas sen.

Je lul er af laten halen, maar dat is het kind met het badwater weg gooien! Frank maakte snel dat hij weg kwam.

Zonder af te reke nen, dat was al weer een meevaller. Het gelach van de overige stamgasten herinnert hij zich maar al te goed. De donkere Hyacinth en Melissa Malloni die aan zijn tafel zaten liet hij verweesd achter om ze pas jaren later weer te zien.

Ik heb het die ene keer geprobeerd, maar niet goed aangepakt. Het zit in de familie. Mijn vader ging in na zijn tweede scheiding aan het gas, maar ook dat mislukte, zo als alles in zijn leven mis liep. Er was toen nog geen aardgas. Je hield er hooguit hoofdpijn aan over. Ik stond er bij en ik keek er naar. Hij werd zwaar kreunend en steunend afgevoerd onder het span laken, hij kon geen vin verroeren, dat vond hij als masochist nog lekker ook, daarna verbleef hij lang in de isoleercel in een dwangbuis, draaide totaal door, probeerde zijn kop tegen de muur stuk te slaan en bracht een jaar door in het gekkenhuis op de gesloten afdeling van paviljoen 3 waar de zwaarste gevallen zaten opgesloten.

Alleen kwam hij er nog gekker uit dan hij er in was gegaan. Hij was een slapjanus, die gefantaseerde verzetsverhalen ophing. Net als zijn eerst vrouw. Het zou me niet verwonderen als hij een dubbel rol had gespeeld.

Zijn leven lang was hij verslaafd aan Libri um en Valium dat hij in combinatie met liters alcohol gebruikte, dan zoop hij een liter jenever op in combinatie met een handvol Librium pjes en ging dan als een gek racen van Amsterdam naar Zand voort langs de oude weg waar allemaal zij straten op uit kwamen die voor rang hadden, maar daar trok hij zich niets van aan, met tweehonderd dertig kilo meter per uur spoot hij over de weg, dat schoot wel lekker op.

Ik zat er naast en had al lang dood kunnen zijn. Misschien was dat ook maar het beste geweest. Mijn vader had van die grote, ouderwetse stopflessen waar vroeg er zuurtjes in zaten, die waren gevuld met antidepressiva en slaapmid delen.

Een kennis die medicijnen stu deerde vervalste recepten voor hem. Als hij er flink bij zoop werd hij helemaal gek. Hij heeft nog eens geprobeerd zijn dochter aan te randen, maar eerst draaide hij de stoppen uit de zekeringen kast en ging grauwend en bulkend van geilheid als een geile beer op zoek in het donker naar zijn dochter, die aan één stuk door bleef gillen als een mager speenvarken in het pand aan de Nieuwe Spiegelstraat te Amsterdam.

Nou moet je weten dat het pand via een opening in de muur van de parterre door liep in het belendende pand, dus je had allemaal onover zichtelijke nissen, hoeken en trappenhuizen waar je iemand kon op jagen als je dat een seksjuwelen kick gaf.

Hij hield van sado masochistische spelletjes en dat verklaart heel wat. Na de oorlog startten die lui allemaal S. Ze hadden foto albums met naakte jonge Jodinnen in bondage en aan martelpalen, daar geilden ze op. Dat is natuurlijk ook heel opwindend, daar valt niks op af te dingen. Heel wat Joodse klanten die het kamp hadden overleefd kwamen bij een Meesteres concentratiekampje spelen tegen betaling van driehonderd gulden per uur, die mannen en vrouwen kregen er van langs met riemen en zwepen, de vellen hing en er bij, hun billen waren rauw als een gehakte biefstuk en dan smeekten ze om nog meer te lij den, strooiden er peper en zout op, dat brandde nog extra gemeen, dat was prima business.

Zout op de wonde zuivert uit. Dat voorkomt wondroos en gangreen. Scheppen, riep hij, gaat van Au! Zij heeft mij toen ook nog een aan bod gedaan om haar full time slaaf te worden. Ik heb het gepro beerd.

Ze bond me dan naakt over een dertig meter diepe put in de tuin omdat ik hoogtevrees had. Ze zou me dat wel even afleren. Ik zie het als shocktherapie. Je loopt financieel binnen door anderen af te rossen. Wie wil dat niet? Schattig gezicht tiener blaast lul en krijgt strakke part6 Big Cock - Kleine Ezel Black Rod rijden op grote lul Phenix Rechte man zich over aan homoseksuele verlangens Suck My Dick Blonde Stud! Guy neemt deze harde pik Geweldige Handjob Op een grote lul Doktor heeft een zeer lange dag en een harde Skinny twink met enorme cum Enorme kloppende pik Arslanov En Kuzmichev 3 Kaal hing neuken en zuigen sommige dikke lul Door Guydestroyed part3 Trey houdt van enorme lul Brent Corrigan - Twinks in de liefde Badminton Big Cock gratis gay porno part1 Genereuze Facial uit enorme lul BiSexual met een grote onbesneden lul Bigcock Afrikaanse Threesome Bareback Exploration Zijn strakke kont uitgerekt Sexy boy pogingen om te slikken Twee hete jonge biseksuele latina meisjes eten kutje en geneukt door grote lul Harige Kerel Met Een enorme lul Grote pikken op de cam compilatie 7 Travis Cooper aftrekken in het kantoor van Taylor Grote pikken op de cam compilatie 6 Twee sexy latino jongens met grote lullen en Uncu Pissen en neuken Nigga bent U Gay Vuile papa houdt van te schenden jonge jongens Extra enorme lul condoom boren Twee kerels een vrouw biseksuele neuken Sexy vrolijk draag neemt enorme zwarte homo Bareback man met grote lul College jongen neemt eerste pik

afzuigen lul homo pjes

Laura Okeefe